P. 1
finansije seminarski

finansije seminarski

|Views: 1,361|Likes:
Published by Jelena

More info:

Published by: Jelena on Nov 19, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

06/19/2013

pdf

text

original

Internacionalni univerzitet u Novom Pazaru Pravni fakultet Opšte pravo

Seminarski rad

CARINE

Mentor: Profesor. dr Srđa Božović

Student:Štrbac Jelena

Novi Pazar Maj,2009.

SADRŽAJ Uvod...................................................................................................................................3 Istorijat carina..................................................................................................................4-6 Pojam,sadržaj i funkcije carina...........................................................................................7 Zakonski okvir carina........................................................................................................ 8 Vrste carina.........................................................................................................................9 Carinska terminologija.................................................................................................10-13 Zaključak.......................................................................................................................... 14 Bibliografija.......................................................................................................................15

2

UVOD

Carine su indirektni porezi i jedan od osnovnih oblika javnih prihoda državnog budžeta, koji služi za ostvarivanje fiskalnih i vanfiskalnih ciljeva ekonomske politike Carina predstavlja obavezu carinskog obveznika da, u momentu kada roba prelazi nacionalnu granicu, plati propisanu sumu novca u korist države. Carina predstavlja vrstu posrednog poreza koji se naplaćuje kada roba prelazi carinsku liniju. Cilj carine nije da poveća državni prihod, već zaštita domaće proizvodnje, naročito one koja tek počinje da se razvija. Carine predstavljaju stabilan i dugoročan instrument regulisanja spoljne trgovine i zaštite domaćeg tržišta. U većini zemalja carinska tarifa se propisuje zakonom. Carinska tarifa ne može da se menja od slučaja do slučaja i prema trenutnoj potrebi kao drugi instrumenti spoljnotrgovinske politike. Carina, jedan od simbola nacionalne nezavisnosti i suvereniteta zemlje, od njenog nastanka pa do današih dana prošla je dug i težak put u svom institucionalnom izrastanju.

3

ISTORIJAT CARINA Carina kao danak ili porezi bila je poznata još u starom veku. Ubirala ih je država ili pojedini gradovi. Kod starih Grka u Atini plaćala se dažbina od 2% na uvoz i izvoz robe preko Pireja. Rimljani su ih takođe razrezivali kao državne i provincijske ili gradske. Još u rimsko doba carine su predstavljale značajan prihod državne blagajne. Na pojedinim saobraćajnim mestima u provincijama postojale su carinske postaje (stationes) gde je carina naplaćivana prilikom prolaska robe. Visina carine iznosila je 2,5% (quadrogesimo) od vrednosti uvezene robe. Naplata carinskih prihoda davana je i pod zakup, u početku čak zakupcima iz redova domicilnog stanovništva, a kasnije, od sredine II veka, naplaćivali su je službenici koji su u našim krajevima nosili naziv publicum portarii Illyrici et ripae Thraciae. U srednjem veku osim izvoznih i uvoznih, plaćala se i provozna, takoreći tranzitna carina. Najstariji sačuvani carinski pravni zakon vezan za naše prostore jeste Dubrovački carinski statut – Liber statutorum doane – iz 1277. godine. Osim pravnih običaja i domaćih pisanih pravnih izvora, u Srbiji je već početkom HIII veka ušao u upotrebu prvi pisani pravni izvor vizantijskog porekla. Sava Nemanjić, sv. Sava, po proglašenju autokefalnosti srpske pravoslavne crkve 1219. godine izdao je Nomokanon, skup crkvenih i svetovnih pravnih propisa. Oslanjajući se na njega u vreme razvijene feudalne države 1349. godine, nastao je Dušanov zakonik, dopunjen 1354. godine, kojim je normiran najveći broj društvenih odnosa. Članovi 120. i 121. ovog zakona odnose se na carine.

4

Srednjovekovni srpski vladari naplatu carine obično su davali u zakup, najčešće Dubrovčanima, da bi se dolaskom Turaka na Balkan potpuno promenila i struktura prihoda. Najznačajniji je bio porez u novcu, takozvani desetak, u „zemaljskim proizvodima”, radnoj snazi, „nahijski prirez”, prihod od kazni i, na kraju, prihod od carina, prevoza i ribolova. Oslobođenjem od Turaka, prihod od carina i prevoza preko skela počeo se prikupljati prvi put u maju 1804. godine, kada je Karađorđe ustanovio carinarnicu sa skelom na Ostružnici. Kao i pod turskom vlašću, carina je iznosila 3%. Vazalna Srbija morala je svoje carinske tarife da sastavlja u skladu sa postojećim odredbama Portinih ugovora i Knez Miloš se u tom pogledu verno pridržavao Portinih uputstava. Prvu carinsku tarifu propisao je 1. marta 1819. godine a dopunio je 16. decembra 1822. godine. Ova tarifa obuhvatala je ukupno 31 stavku (najveća carina bila je za konje i goveda, po 2 groša po grlu, na svinje 20 para, a na ovce 10 para po grlu). Za ostalu robu predviđeno je da se u odnosu na vrednost uzima po 2 pare na svaki groš. Navedena tarifa važila je sve do 7. marta 1828. godine kada je zamenjena novom. Nova tarifa obuhvatala je 71 stavku i po visini carine bila je nešto niža od prethodne. Uvozno-izvozne carine naplaćivane su i prema drugim pašalucima. Sedam godina kasnije, 3. jula 1835. godine, propisan je „kratki dodatak“ tarife iz 1828. godine kojim je propisana carina za 8 stavki (sedam vrsta stoke i pšenicu), za proizvode koji se izvoze u Tursku, a koja je bila veoma visoka (za konje čak 20 groša, a za volove i svinje po 10). Prvi Carinski zakon o opštoj carinskoj tarifi donet je 5. juna 1883. godine i tada je prestala da važi tarifa iz 1863. Po novoj tarifi ukinute su provozne carine po ugledu na evropske države, a uvozna roba bila je raspoređena u 18 grupa, sa 63 tarifna broja, razvrstana po strukama, a ne po alfabetu kao ranije. Nova carinska tarifa od 2. aprila 1892. godine sadržavala je i zaštitne carine. Naš prvi Carinski zakon datira od 21. maja 1850. godine, zatim slede carinski zakoni iz 1863. i 1897, a Carinski zakon Kraljevine Srbije koji je donet 23. januara 1899. godine i on detaljno reguliše postupak carinjenja, predviđa mogućnost skladištenja robe i utvrđuje postupak za povraćaj pogrešno naplaćenih dažbina. Sa manjim izmenama i dopunama korišćen je i u Kraljevini Jugoslaviji.

5

Nakon Drugog svetskog rata u porušenoj i potpuno opustošenoj zemlji prvi propisi kojima se uređuju određena pitanja iz oblasti carina doneti su 1945. godine, a prvi Carinski zakon stupio je na snagu 1948. godine i njime su po prvi put propisani instituti carinskog sistema, kao što su carinska roba, carinsko područje, carinska linija, pogranični pojas, mere carinskog nadzora. Slede Carinski zakon iz 1959. koji je pratilo i donošenje Uredbe o privremenoj opštoj carinskoj tarifi. Ona je sadržavala i odredbe o carinskim povlasticama i oslobođenjima za različite kategorije uvoznika. Kako je razvoj društva zahtevao i modernizaciju carinskog sistema, 1973. godine donet je novi Carinski zakon, čija je osnovna karakteristika da sveobuhvatnije reguliše materiju carinskog postupka u železničkom i drumskom saobraćaju. Dalja modernizacija carine nastavlja se novim Carinskim zakonom iz 1976. godine, koji je menjan i dopunjavan više puta (1979, 1982 i 1984. godine), prateći promene u privredi i potrebe učesnika u carinskom postupku sve do današnjih dana. Aktuelni Carinski zakon primenjuje se od 1. januara 2004. godine, a trenutno se radi na pripremi radne verzije novog. Carinska tarifa je takođe trpela izmene zbog usklađivanja Carinske nomenklature sa stepenom razvoja tehnike i tehnologije savremenog društva, još od potpisivanja ratifikacije Konvencije o harmonizovanom sistemu od strane biše Jugoslavije 1987. godine, do današnjih dana. Nomenklatura carinske tarife, koju primenjeujemo na svrstavanje proizvoda, usklađena je sa Kombinovanom nomenklaturom Evropske unije, uz stalno praćenje izmena i usklađivanje sa Harmonizovanim sistemom.

6

POJAM, SADRŽAJ I FUNKCIJE CARINA

Carine su indirektni porezi i jedan od osnovnih oblika javnih prihoda državnog budžeta, koji služi za ostvarivanje fiskalnih i vanfiskalnih ciljeva ekonomske politike. Carine se plaćaju na uvoz, izvoz, i tranzit robe preko državne granice. Carina je instrument fiskalne politike, spoljno trgovinske i devizne politike. Politika carina ima fiskalne, ekonomske i socijalne ciljeve. Carinama se obezbeđuju javni prihodi, štiti se domaća privreda od inostrane konkurencije, vrsi se preraspodela nacionalnog dohotka i djeluje na investicije i druge makroekonomske agregate. Politikom sniženja carina na određene proizvode značajne za životni standard građana utiče se na nivo cjena, stimuliše se potrošnja i smanjuje se nezaposlenost. Fiskalni ciljevi carina su da se naplatom carina obezbeđuju izvorni prihodi budžeta, ali se ne retko deo ovih prihoda usmerava i u privredu putem određenih organizacija, zajednica ili ministarstava u cilju unapređenja spoljnotrgovinske razmene zemlje. Najvažnija funkcija carina, moglo bi se reći, jeste zaštita domaće proizvodnje od inostrane konkurencije i od dampinških cena inostrane robe, kada su u pitanju uvozne carine. Ekonomska djelovanja carina su razna, carine utiču na zaštitu spoljno trgovinskog i platnog bilansa, strukturu izvoza i uvoza, privredni razvoj. Carine se dele prema različitim kriterijumima. Po OECD*–ovoj klasifikaciji carine su svrstane u poreze na dobra i usluge. U GFS** klasifikaciji su prikazane u posebnoj grupi- porezi na medjunarodnu trgovinu i transakcije. Jedna od podela carina je na uvozne, izvozne i tranzitne carine. U praksi većine zemalja dominiraju uvozne carine, čija je funkcija zaštita domaće proizvodnje, restrikcija uvoza i odbrana od dampinga inostranih proizvođača. Izvozne carine se u praksi ređe koriste, ali ih npr. Rusija primenjuje, jer je veliki izvoznik nafte, naftnih derivata i drugih sirovina i energenata. Izvozne carine plaćaju se pri izvozu robe. Cilj ovih carina je obezbeđenje fiskalnih prihoda budžeta, restrikcija izvoza i eventualno usmeravanje izvoza u određene regione u sklopu spoljnotrgovinskog režima. Prema tome da li je cilj obezbeđenje fiskalnih prihoda ili zaštita domaće privrede od konkurencije carine se dele još i na fiskalne i ekonomske. Tranzitne carine plaćaju se pri tranzitu robe. Sve ove vrste carina predstavljaju i instrument ekonomske politike za uravnoteženje spoljnotrgovinskog bilansa, pa su u nerazvijenim zemljama, po pravilu, stope carina više nego u razvijenim zemljama. Carine su fiskalni instrument sa promenjivim i nestabilnim prihodima, jer ostvarenje carinskih prihoda zavisi od brojnih faktora,pretežno ekonomske i političke prirode. Prihodi od carina uz racionalne troskove se relativno lako prikupljaju i prevaljuju na konačnog potrošača.

-----------------------------------------------------* Organizacija za ekonomsku kooperaciju i razvoj
** Finansijske statistike vlade

7

ZAKONSKI OKVIR CARINA Carine su uređene sa tri (3) zakona: Carinski zakon → opšte odrednice vezane uz sam postupak naplate Ovim zakonom uređuju se carinsko područje, carinski pogranični pojas, carinski prelaz, carinska roba, carinski nadzor i kontrola, carinske povlastice, carinska vrednost, carinski postupak koji se primenjuje na uvoz robe u Republiku Srbiju , izvoz robe iz Srbije i tranzit robe preko njene teritorije, prava i obaveze lica koja učestvuju u carinskom postupku, kao i prava i obaveze carinskog organa u carinskom postupku. Ovim zakonom utvrđuje se nadležnost Uprave carina i drugih organa za sprovođenje odredaba ovog zakona, kao i drugih zakona čije je sprovođenje povereno Upravi carina, odnosno drugim organima. Ovim zakonom uređuje se i organizacija, obavljanje poslova i upravljanje Upravom carina, ovlašćenja lica zaposlenih u Upravi carina, ovlašćenja i odgovornosti u prikupljanju, evidentiranju, obradi i zaštiti podataka u vezi sa poslovima Uprave carina, kao i postupak prijema radnika, raspoređivanja, napredovanja u službi, prava, obaveze i odgovornosti zaposlenih u Upravi carina. Ovaj zakon primenjuje se na celom carinskom području Srbije. Zakon o carinskoj tarifi → spisak svih roba i stopa. Na robu koja se uvozi u carinsko područje Republike Srbije plaća se carina po stopama utvrđenim u Carinskoj tarifi, koja je sastavni deo zakona o carinskoj tarifi. Stope predviđene u Carinskoj tarifi primenjuju se na robu poreklom iz zemalja na koje se primenjuje klauzula najvećeg povlašćenja ili koje tu klauzulu primenjuju na robu poreklom iz Republike Srbije. Na robu iz ostalih zemalja primenjuju se stope predviđene u Carinskoj tarifi, uvećane za 70%. Carinsku tarifu čini nomenklatura roba i stope carine propisane za pojedine robe navedene u toj nomenklaturi. Nomenklatura, u smislu ovog zakona, obuhvata naimenovanja odeljaka, glava, razdela, tarifnih brojeva i tarifnih podbrojeva s njihovim numeričkim oznakama; napomene uz odeljke i glave, napomene za tarifne podbrojeve i dodatne napomene; osnovna pravila za primenjivanje Carinske tarife. Pod pojmom "tarifni broj" podrazumeva se naimenovanje robe, koje obuhvata jedan proizvod ili više proizvoda i koji je označen četvorocifrenom oznakom, kod koje prva dva broja označavaju broj glave kojoj tarifni broj pripada, a druga dva - redni broj tarifnog broja u toj glavi. Pod pojmom "tarifni međupodbroj" podrazumeva se naimenovanje robe koje obuhvata jedan proizvod ili više proizvoda i koje nije označeno numeričkom oznakom pošto se dalje raščlanjava na tarifne podbrojeve. Pod pojmom "tarifni podbroj" podrazumeva se naimenovanje robe koje obuhvata jedan proizvod ili više proizvoda i koje je označeno numeričkom oznakom sa najmanje šest cifara. Numeričke oznake kojima su označeni tarifni brojevi i tarifni podbrojevi nazivaju se tarifne oznake. Tarifni stav obuhvata: tarifnu oznaku sa deset cifara, naimenovanje tarifnog podbroja i stopu carine propisanu za robu iz tog tarifnog podbroja. Zakon o carinskoj službi → određuje okvir za djelovanje službenika i carinske uprave.

8

VRSTE CARINA Carine se mogu podjeliti na osnovu različitih kriterijuma. Pa tako postoji pet osnovnih kriterijuma za podjelu carina. I .Po pravcu kretanja carine djelimo na: 1. uvozne → plaćaju se prilikom uvoza robe 2. izvozne → plaćaju se prilikom izvoza robe 3. tranzitne →plaćaju se prilikom transporta robe II. S obzirom na cilj uvođenja: 1. financijske (fiskalne) → kojima glavni cilj predstavlja prikupljanje sredstva za podmirenje javnih rashoda. 2. ekonomske (zaštitne) → čiji je cilj da zaštite domaću privredu, domaće proizvođače. 3. represivne (retorzivne) → one predstavljaju protivmjeru na štetne mjere I djelovanje neke druge države. 4. antidampiške → koje imaju represivni karakter, tj . imaju za cilj da spriječe uvoz robe po nerealno niskim cjenama. III. S obzirom na način određivanja carinske obaveze: 1. vrijednosne (ad valorem) → obveza se utvrđuje u postotku od vrijednosti robe. specifične → obveza se utvrđuje po mjernim jedinicama. mješovite IV. S obzirom na način uvođenja carine: 1. ugovorne(konvencionalne) → u dogovoru sa nekom zemljom (npr. bilateralni dogovor o uvođenju smanjenje carinske stope na određeni proizvod iz druge zemlje, ili se određuju nekim multilateralnim sporazumom). 2. autonomne → carine koje država propisuje putem nacionalnih organa ili propisa,gdje se carinskom tarifom precizno definišu svi elementi neophodni za razrez carine. V. S obzirom na visinu carinskog opterećenja: 1. preferencijalne → carine kod kojih se primjenjuju stope niže od od opšte carinske stope, ovako se omogućava slobodna trgovina po principu klauzule najpovlašćenije nacije. 2. diferencijalne → carine gdje se primjenjuje stopa viša od opšte carinske stope,sa ciljem zaštite domaće proizvodnje.

2. 3.

9

CARINSKA TERMINOLOGIJA

Carinska terminologija predstavlja skup termina koji služe za determinisanje carina,izgradnju carinskog sistema I carinske politike*. Carinski obveznik- je lice je fizičko ili pravno lice ili drugo lice predviđeno važećim propisima, koje ima prebivalište, odnosno sedište u Srbiji; Lice koje ima prebivalište, odnosno sedište u Srbiji je: fizičko lice koje ima prebivalište na teritoriji Srbije; pravno lice koje ima sedište, registrovano predstavništvo ili stalnu poslovnu jedinicu na teritoriji Srbije; Carinski nadzor- je skup opštih mera i radnji Uprave carina u cilju sprovođenja carinskih i drugih propisa u odnosu na robu koja podleže carinskom nadzoru, uključujući mere za obezbeđenje istovetnosti robe od prispeća na carinsko područje do okončanja carinskog postupka (praćenje i čuvanje carinske robe, uzimanje uzoraka, prospekata, fotografija ili drugih podataka), stavljanje carinskih obeležja i overu propisanih dokumenata; Carinski postupak- je postupak stavljanja robe u slobodan promet, postupak tranzita, postupak carinskog skladištenja, postupak aktivnog oplemenjivanja, postupak prerade pod carinskom kontrolom, postupak privremenog uvoza, postupak pasivnog oplemenjivanja i postupak izvoza, gde učesnici u postupku stiču prava i obaveze vezane za robu Carinska tarifa**- na robu koja se uvozi u carinsko područje plaća se carina po stopama utvrđenim carinskom tarifom. Carinska tarifa propisana je zakonom o carinskoj tarifi. Izuzetno od ove odredbe je roba namenjena za korišćenje u sopstvenom domaćinstvu koju fizička lica unose u putničkom prometu ili primaju iz inostranstva u poštanskom saobraćaju, osim robe koja je u skladu sa odredbama zakona oslobođena obaveze plaćanja uvoznih dažbina, carini se po jedinstvenoj carinskoj stopi u visini od 10%. Vlada utvrđuje vrednost robe na koju se primenjuje jedinstvena carinska stopa.

------------------------------------------------------* Carinski zakon Republike Srbije ** Zakon o carinskoj tarifi Republike Srbije

10

Deklarisanje- je radnja kojom lice od carinskog organa zahteva, u propisanoj formi i na propisani način, sprovođenje odgovarajućeg carinskog postupka nad robom. Deklaracija se u pisanoj formi podnosi na propisanom obrascu, mora da bude potpisana od njenog podnosioca, kao i da sadrži sve podatke neophodne za primenu propisa kojima je uređen carinski postupak za koji se roba prijavljuje.Uz deklaraciju se prilažu isprave potrebne radi primene propisa carinskog postupka za koji se roba prijavljuje. Carinsko skladište- može biti javno skladište ili privatno skladište. Javno skladište je carinsko skladište u kome lice može skladištiti robu. Privatno skladište je carinsko skladište namenjeno skladištenju robe držaoca skladišta. Držalac skladišta je lice kome je carinaranica odobrila da upravlja carinskim skladištem. Korisnik skladišta je lice koje je prema deklaraciji obavezno da stavi robu u postupak carinskog skladištenja ili lice na koje su prava i obaveze tog lica prenete. Slobodna zona- je prostor isključen iz carinske teritorije jedne države, na kome se obavlja niz privrednih aktivnosti: proizvodnja, dorada, prerada, ambalažiranje, transportne usluge, usluge smeštaja, skladištenja i drugi poslovi. U zoni se nalaze i carinske ispostave, špediterske ispostave, preduzeća za kontrolu kvaliteta i kvantiteta. Princip da se u zoni ne naplaćuju carine i uvozne takse daje osnove za ostvarivanje prihoda zone kao preduzeće. Jedna slobodna zona u Tajvanu, na površini od oko 200 hektara, zapošljava 90.000 radnika, ostvaruje godišnji promet 15 milijardi dolara i neto profit od 2 milijarde dolara. Carinsko područje Srbije- obuhvata teritoriju, teritorijalne vode i vazduŠni prostor iznad Srbije. Carinsko područje je ograničeno carinskom linijom koja je istovetna sa granicom Srbije. Carinski pogranični pojas na kopnu obuhvata deo carinskog područja u širini 15 km od carinske linije Srbije. Carinski pogrančni pojas na graničnom jezeru obuhvata deo carinskog područja Srbije od carinske linije na jezeru i do 5 km kopna od obale jezera. Carinski prelaz- je mesto određeno za uvoz, izvoz i tranzit robe, kao i za prelaz lica i prevoznih sredstava preko carinske linije na graničnom prelazu. Carinski prelaz može biti međunarodni i pogranični.Vlada utvrđuje carinske prelaze i njihovu kategorizaciju.

11

Carinska roba- to je roba koja se uvozi, odnosno unosi ili prima u carinsko područje, koja se iz tog područja izvozi, odnosno iznosi ili šalje ili je preko tog područja u tranzitu, odnosno pronosi se preko carinskog područja. Carinskom robom, smatraju se i: žive životinje koje se uvoze, izvoze ili su u tranzitu; električna energija, gas ili tečnost koji se električnim vodovima, cevovodima ili na drugi način uvoze, izvoze ili su u tranzitu; prevozna sredstva kojima se roba i putnici prevoze preko carinske linije, ili koja su namenjena za prevoz robe i putnika preko carinske linije; brodovi i avioni koji se nabavljaju u inostranstvu, ako se počnu privredno iskorišćavati pre prelaska carinske linije; stvari koje su na carinsko područje dospele na drugi način; domaća roba u tranzitu iz jednog mesta u drugo mesto u carinskom području preko stranog carinskog područja. Carinskom robom, ne smatraju se: javne isprave; poštanske pošiljke koje ne sadrže carinsku robu; trgovačka korespondencija, poslovne knjige i robna, pravna i finansijska dokumentacija; čekovi, menice, obveznice, akcije i efektivni novac. Carinarnica- je organizacioni, odnosno područni organ u strukturi Uprave carina gde se u celini ili delimično mogu sprovesti sve ili pojedine carinske radnje utvrđene carinskim propisima; Carinski status - je status robe u carinskom postupku, kao domaće ili strane; Krijumčarenje- je kretanje robe preko carinske linije na skriven način i uz izbegavanje mera carinskog nadzora, pri čemu se izbegava, delimično ili u celini, plaćanje uvoznih dažbina, primena zabrana, odnosno ograničenja ili se pribavljaju pogodnosti protivno odredbama ovog zakona ili drugih zakona koje primenjuju carinski organi;

12

Carinski organi*- Uprava carina je organ Republičke vlade, u sastavu Ministarstva finansija, na čijem čelu je direktor. Uprava carina obavlja poslove preko svojih područnih jedinica – carinarnica, kojih je 14- Carinarnica Beograd (sa sedištem u Beogradu) van sedišta Centrale Uprave carina: Carinarnica Šabac (sa sedištem u Šapcu), Carinarnica Kladovo (sa sedištem u Kladovu), Carinarnica Dimitrovgrad (sa sedištem u Dimitrovgradu), Carinarnica Kraljevo (sa sedištem u Kraljevu), Carinarnica Niš (sa sedištem u Nišu), Carinarnica Kragujevac (sa sedištem u Kragujevcu), Carinarnica Novi Sad (sa sedištem u Novom Sadu), Carinarnica Sombor (sa sedištem u Somboru), Carinarnica Vršac (sa sedištem u Vršcu), Carinarnica Zrenjanin (sa sedištem u Zrenjaninu),Carinarnica Subotica (sa sedištem u Subotici), Carinarnica Priština (sa sedištem u Kosovskoj Mitrovici). U okviru carinarnica, kao niži organizacioni oblici organizovani su carinske ispostave i carinski referati. Carinarnice preko svojih organizacionih jedinica sprovode carinski postupak u putničkom i robnom prometu i to: mere carinskog nadzora, carinjenja robe, suzbijanja nelegalnog uvoza, carinski upravni i carinski prekršajni postupak, prodaja carinske robe i prinudna naplata carinskih dažbina. Uprava carina sprovodi poslove obezbeđivanja pravilne i jednobrazne primene propisa iz svog delokruga rada, kontrole rada carinarnica, drugostepenog carinsko upravnog postupka, koordinacije poslova suzbijanja krijumčarenja i carinskih istraga, informatičkih poslova, organizaciono kadrovskih poslova, finansijsko materijalnih, opštih i poslova nabavke. Radi obavljanja ovih aktivnosti, poslovi Savezne uprave carina se obavljaju u okviru pet sektora – carinsko pravni poslovi, informatički, kadrovsko organizacioni, finansijsko materijalni i bezbedonosni. Deo kadrovskih, finansijskih i opštih poslova obavljaju i carinarnice. Preko računarske mreže i informacionog sistema, Uprava carina je u vezi sa svim organizacionim jedinicama, koje ovaj sistem koriste u carinskom postupku, a zaposleni u ovom delu Savezne uprave carina su 24 časa dnevno na usluzi operativi.

--------------------------------------------*Republika Srbija Ministarstvo finansija uprava carina

13

ZAKLJUČAK Carine poznate jos od starog vjeka, predstavljaju jedan od vidova ubiranja sredstava od strane prvobitno gradova a zatim i drzava. Kao takve predstavljaju i jedan od načina za ubiranje sredstava u korist republike Srbije. Opravdanost određenih carina i carinskih stopa u istoriji naše zemlje uvjek su se dovodile u pitanje. Diskutovalo se i diskutovaće se o opravdanosti visine carinskih stopa,tražiće se razlozi za njihvo smanjivanje, ukidanje, ali će uvjek jedno ostati sigurno, carine će ostati jedan od vidova ubiranja sredstava koji će država obilato koristiti,sa raznim opravdanim i manje opravdanim razlozima, pa čak i na račun svojih građana.

14

BIBLIOGRAFIJA Prof.dr Bingulac Z.: Javne finansije; Megatrend univerzitet; Beograd; 2007. Prof.dr Raicevic B.: Javne finansije; Pravna knjiga; Beograd,2000. Dr Pertot V.:Ekonomika međunarodne razmjene u uvjetima intervencionalizma;Informator;Zagreb;1979. http://www.parlament.sr.gov.yu/ http://www.carina.rs http://www.upravacarina.rs http://www.mfin.sr.gov.yu

15

/

16

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->